Hoe met mij om te gaan    

Als ik depressief ben, wil ik graag enig contact met anderen. Soms: er gewoon bij mogen zijn, samen TV kijken en geaccepteerd worden zoals ik ben (al is dat: sombertjes en stil). Wat ik haat is veel uitleg moeten geven, over mezelf, of nog erger: uit moeten leggen wat depressie is, terwijl de ander - als het hem of haar zou interesseren - alles in boeken of op internet zou kunnen nalezen. Veel rationele gesprekken vind ik erg vermoeiend.

Lang reizen, de schijn ophouden en moeten praten over niet-persoonlijke dingen zijn ook erg vermoeiend. Feestjes met onbekenden, waarbij het standaard is op te scheppen hoe alles goed gaat of hoe alles moet. Een oase is het dan als ik iemand tegenkomen die mij even goed aan kijkt, en waarbij ik de indruk heb dat ik mag zeggen wat er is. Ik ben eerlijk met mijn gevoel, dus heb niet veel woorden om te zeggen wat er is. Die paar woorden mogen zeggen, en het daarbij laten, dat is wat ik wil.

  

De helft of meer van mijn contacten vallen af als ik depressief ben. Ik vind wel dat ik het vrienden moet vertellen... ik zie dat velen bang zijn voor het onderwerp, en mij dan gaan mijden. Gewoon geen contact opnemen.

Degenen die je proberen op te vrolijken zijn niet per se beter: ik ben blij met hun betrokkenheid, maar het constante moeten uitleggen en verdedigen wat ik heb is heel vermoeiend en heel triest.

Al zijn er in Nederland 1 miljoen mensen die antidepressiva slikken, is er bijna niemand die zich in deze groep mensen verdiept of er iets over leest. Tot mijn frustratie gaat men liever naar de koning van de oppervlakkigen kijken, Paul de Leeuw.

Verkeersongelukken worden ook als zwaar of zielig gezien, terwijl het aantal doden door zelfmoord veel hoger is.

     
     
     

Maar goed, ik wil niet alleen zijn EN ik wil iets goeds doen voor mijn depressie-lotgenoten, dus probeer ik mijn omgeving zo goed en zo kwaad als het kan 'op te voeden' omtrent wat ik prettig vind en wat niet.

Sommigen hebben een natuurtalent voor omgang met depressievelingen (net zoals een natuurtalent voor omgang met geestelijk gehandicapten, bijvoorbeeld), maar voor anderen is vanzelfsprekende gesprekstechniek tegennatuurlijk.

HANDLEIDING HOE MET MIJ OM TE GAAN

Daarom heb ik een soort handleiding geschreven 'Hoe met mij om te gaan als ik depressief ben'. Ik geef hem hierbij in word. Je kunt zelf teksten aanpassen, hem tot de jouwe maken en aan je omgeving geven.