Depressie op oudere leeftijd Een depressie bij oudere mensen wordt veelal niet herkend. Dit komt omdat de verschijnselen van de depressie die bij ouderen op de voorgrond staan, zoals vergeetachtigheid, concentratieproblemen, somberheid, weinig energie, lichamelijke ongemakken, moeite met in- of doorslapen, prikkelbaarheid en eenzaamheid, vaak worden toegeschreven aan het ouder worden. Bij ouderen uit de depressie zich meestal niet door extreme somberheid en een leeg gevoel, maar is de stemming doorgaans gelaten en mat. Veel ouderen zien hun sombere gevoel zelf ook dikwijls als 'logisch', aangezien ze in hun leven al veel hebben meegemaakt, zoals verdriet en rouw door het verlies van dierbaren om hun heen en het verminderen van de sociale contacten. Erfelijkheid, maar ook het gebruik van medicatie, hormonen of alcohol zijn factoren die een depressie bij ouderen kunnen uitlokken. Oudere mensen hebben vaker te maken met verschillende ziekten of invaliditeit die ook uitlokkers van depressie kunnen zijn. Denk hierbij aan de ziekte van Parkinson, diabetes, schildklier afwijkingen, hart- en vaatziekten, of mensen die een beroerte hebben gehad. Daarnaast kan een depressie nog wel eens voor dementie aangezien worden. Depressie en dementie kunnen overigens ook in gemengde vorm voorkomen. Depressie op late leeftijd hangt ook vaak samen met een vermindering van de uitvoerende functies van de hersenen. Deze uitvoerende functies zorgen ervoor dat een mens kan plannen en zijn gedachten en acties kan beheersen. Dat het uitvoerend functioneren verminderd op oudere leeftijd is normaal. Het heeft te maken met een verminderde activiteit van de frontale gebieden in de hersenen. Voorbeelden van symptomen hiervan zijn minder remmingen, stug denken, onoplettendheid en een verminderd werkgeheugen. Vaak hangt dit ook samen met overmatig piekeren. Vermindering van deze functies in combinatie met veel piekeren kan tot herhalende negatieve gedachtepatronen leiden. 
|
||
